Başarılı Çocuk Yetiştirme Sanatı Eğitimi

Eski iş/okul arkadaşım Işık Tacoğlu’nun sayesinde bir eğitime katıldım. Başarılı Çocuk Yetiştirme Sanatı Eğitimi (http://www.isik-tacoglu.com/)

Sözleşmiş gibi ilk pozda eller kavuşmuş

Sınır Tanımayan Ebeveynler'de de görev yapan Işık’a bu organizasyon için teşekkür ediyorum. İyi ki haber vermiş:)

http://www.stetdernek.org/

Çoğunuzun Seksenler dizisinden tanıdığı Ayşe Tolga da bu derneğin başkanı.

Bugün pek çok şeyi öğrendim, hatırladım ve kendimde onayladım.

Derya Aksoy Kızıldağ'ın (http://tr.linkedin.com/in/deryakizildag) verdiği eğitime katılımcı olarak gelen annelerden bir kısmını zaten internet ortamında takip ediyordum. Onları canlı kanlı olarak karşımda görmek beni heyecanlandırdı. Beylikdüzü'nde bana komşu olan bir anne ve 1,5 yaşındaki güzel kızı ile de tanışma fırsatı buldum.

Bu arada katılımcılar arasında çok enerjik, canlı, katılımcı, güleç ve bir o kadar da güçlü bir kadın vardı. Dinamizmi dobralığı hoşuma gitti. 24-25 yaşlarında kız ve erkek çocukları olan bu anne, eğitime katılma amacını iyi bir anneanne, babaanne olabilmek olarak açıkladı. Takdire şayan bir davranış bence…  Anlattığı kadarı ile çocuklarını kendilerine yetebilecek şekilde yetiştirmiş olan bu hanım eminim iyi bir kayınvalide/büyükanne olacak. Serpil Berat Kubak (İSTESOB KADIN KURULU Başkan Vekili ESNAF KADININ ADINI ,BAŞARISINI DUYURMAK ,SORUNLARINA ÇÖZÜM ÜRETMEK VE YENİ PROJELERE İMZA ATMAK...TÜM TÜRKİYEDEKİ KADIN ESNAFIN SORUNUN GÜNDEME TAŞIMAK,SES GETİRMEK, Aynı zamanda Süsleme ve Promosyon dükkanı var: www.karen.s5.com )

Tansu Oskay takip ettiğim tweetlerinden sonra, bana doğru yaptığımı sandığım bir şeyi sorgulamamı sağlayarak yine gönlümü kazandı.

Parenting Coach,Psikolojik Danışman,Anne, HTHayat Aile Müdürü, Hürriyet Aile Uzmanı, STET gönüllüsü, tansuoskay.blogspot.com, @papsparenting, @hosgeldinanne

http://www.tansuoskay.com

İlkiz Özcan Sönmez zaten bildiğim diğer blogger anne:

Anneysen.com’da Anne Baba Okulum ve Alternatif Anne blog yazarıdır.

ACPI Sertifikalı Ebeveyn ve Aile Koçu Danışman Eğitmen

http://www.cocukluyasammerkezi.com/

http://annebabaokulum.blogspot.com/

Diğer annelerin paylaşımları bana çok şey kattı. Hele de çocuğu benden büyük olan annelerin... Bluğ çağında neler yaşanabileceğine dair bir fikrim oldu. Şu an oğluma vermeye çalıştığım değerlerin ileride geçerliliğini yitirip yitirmeyeceğine dair senaryolar gördüm.

Geçen aylarda bir arkadaşım hamile olan kızkardeşi için birkaç kitap önerisi istemişti benden. Ben de doğum öncesi pek kitap okumadığımı, sonrasında ise sadece 1-2 kitap ile sınırlı kaldığımı söylemiştim. Çünkü ben blog ve site takip ederek yaşanmışlıklardan daha çok ders alıyorum. Daha gerçekçi ve uygulanabilir geliyor. Örneğin, bugün eğitim esnasında denk düşünce DeliAnne’nin bir yazısını paylaştım. http://deli-anne.com/?p=12070

Çünkü bu yazılar benim aklımda daha çok kalıyor. Tecrübe en değerli şey, teoridense pratik daha geçerli…

Bazı anneleri takip etmeye başladıktan sonra kendi anneliğimi sorgulamaya başladığım noktalarda, aslında iyi bir konumda olduğuma; çocuğumla “kaliteli zaman” geçirebildiğime ve bunun sadece eğlence, gıdıklama, yuvarlanma, mağazada trencilik oynama, fener alayına katılma bile olsa onunla paylaşımımı sağladığına ve ikimize de bir şeyler kattığına emin oldum.

Eşimin ne kadar iyi bir baba olduğunu, çocuğu ile hobilerini paylaşarak (tamirat, bateri vb.) onunla güzel bir paylaşımda bulunduğunu, iyi bir rol model olduğunu, arkadaş olurken babalık vasfını da yitirmediğini görerek tekrar şükrettim.

Çadırda büfecilik oynuyorlar

bana macundan krep yapıyorlar

Babamın bu yaştan sonra, torununun altını açmaya varıncaya dek oğlanın bakımını sağlayarak hem kendisine hem de oğlana iyilik yaptığını, aralarındaki diyaloğu sağlamlaştırdığını ve hiç bir şey için geç olmadığını hatırladım. 

Çocukken araba tuttuğu için evimizi okula yakın bir yere taşıyan ve sabah akşam beni okula yürüyerek bırakan ve alan ailemin ne kadar fedakar olduğunu, bana değer verdiklerini hissettirdiklerini hatırladım. Sevgi dolu bir ailede büyüdüğüm için şanslı olduğumu hatırladım.

anneannemin bu kahvaltı sofrasının lezzetini hiçbir 5 yıldızlı otelde bile bulamıyorum, burnumun direği sızlıyor. O zeytinin tadı, o kalın şokella bardaklarından çay bardaklarının hissi hiçbir yerde yok yok yok

Sabahları beni okula götürürken, benimle güle oynaya oyunlarla Ankara'nın soğuğunda kmlerce yürüyen babamın, yeri geldiğinde bond çantasını yere koyup üstüne oturarak buz tutmuş yokuşta benimle okula kadar kızak kaydığını hatırlayınca babamın ne kadar iyi bir baba olduğunu hatırladım.

babam beni 23 Nisan törenlerine götürmüştü; şimdi ben oğlumu Fener Alaylarına götürüyorum

Annemin doğruyu-yanlışı öğretmek için drama yöntemini kullanmasının (geçen ay oğluma paylaşmanın önemini öğretmek için benim yokluğumda parodi düzenlemişler) ne kadar yaratıcı ve işe yarar bir metod olduğunu hatırlayıp, çocukluğumda ona kayıtsız şartsız güvenip açılabilmemi sağladığı, beni her konuda bilgilendirdiği için ne kadar şanslı olduğumu hatırladım.

istediğim zaman doğumgünü vs kundak yapıp bebek gibi davranmama izin verirdi, şimdi oğlumla oynuyorlar

Oğluma hep ihmal ettiğim açık hava deneyimini/parka götürmeyi ertelememeye karar verdim.

Çok eğitici olduğu kadar eğlenceli bir gün geçirdim. Bunun için de uçuştan gelmesine ve hasta olmasına rağmen, oğluma bakarak beni özgür bırakan eşime teşekkür ederim.

Not: Oğlum sen kimin çocuğusun dediklerinde annenin, babanın, Duman'ın diyor:) Duman da bizim ailenin 4. ferdi

Bana şükretmeyi hatırlatıp; içimi ferahlatanlar

Ne zaman içim daralsa, depresif hissetsem veya hiçbir şey yapacak gücü bulamasam aklıma bu kişiler geliyor. Bazen buna rağmen geçmiyor ruh halim; ama hafifliyor. Çünkü ne kadar şımarıklık yaptığımı hatırlamış oluyorum. Beni ağlatan bu insanları sizinle de paylaşmak istiyorum. Bu insanlara hayranlığım zor zamanlarında umutlarını, inançlarını yitirmemelerinden kaynaklanıyor. İyi şartlarda konuşmak kolay, zora gelince belaya da razı olmak mühim asıl. Belki sizin de işinize yarar:

1. Kolları olmayan anne videosu: Barb Guerra. 2 yaşındayken kollarını kaybeden bu annenin çocuğuna nasıl baktığını, alışveriş yaptığını görünce kendinizi sorgulayacaksınız. Şu an 2 oğlu var. http://www.youtube.com/watch?v=dyEW6bWNL1M Bunlar da sporla ilgili sayfaları: http://www.fitnessunarmed.com/ ve http://www.hardfitness.com/emagazine/issue21/barbie.html (Youtube açamayanlar için http://www.dailymotion.com/video/xghuuv_barbara-guerra-amazing-woman-with-no-arms_people)
2. Kolları ve bacakları olmayan harika bir adam:  Nick Vujicic. Tam bir gönül insanı. Motive edici konuşmaları ile gençlere öğütler veriyor. Belki daha önce seyretmişsinizdir ama benim verdiğim link full versiyon. Lütfen 45 dk. ayırıp tamamını izleyin. Diziler için saatlerce TV karşısında oturuyoruz, 45 dk nedir ki? Bir başka sekmede açık bırakın ara sıra gidip gelip seyredin ama tamamını seyredin. Size çok şey katacak. Espritüel, sıcacık ve güçlü bu adama sarılmak isteyeceksiniz.  http://www.youtube.com/watch?v=q2tqKCoS2-w (youtube açamayanlar için http://www.izlesene.com/video/mutluyum-yasamayi-seviyorum-nick-vujicic/918494)
3. Gamze Anne: ilik nakli yapılan ama hala hastanede oğluna kavuşmak için bekleyen bir anne. Üstelik oğlu onu bir kursta sanıyor. Dualarımız onunla. http://atakan310309.wordpress.com/  Not: 21 Kasım 2012'de oğluna kavuştu sonunda:)))) hem de kendisi için özel olarak tasarlanan yeni foligraft saçları ile DEMİŞTİM AMA GAMZE ANNE 5 MART'TA BİZLERE VE SEVGİLİ OĞLUNA VEDA ETTİ
4. Çocuklarını tek başına büyüten, dimdik ayakta, hayat dolu, bakımlı güzel gönüllü, güzel yüzlü birkaç arkadaşım. Adları bende saklı;) Onlara bir kez daha şapka çıkarıyorum. Allah yardımcıları olsun.
5. Deli Anne:  http://deli-anne.com/ Bu sene ki en büyük kazanımlarından biri. Deli değil; akıllı mı akıllı koca yürekli bir kadın. Ailemden gelen tasavvuf öğretisinde öğrendiklerimi yazılarında bulduğum, sanal da olsa dost olduğumuz bir anne. Yazılarındaki gizli anlamları anladıkça birbirlerimizin gönüllerine ışık tutuyoruz. Herkese tavsiye ederim. Okuyun içiniz açılsın. Çektiği müthiş resimlerle de gözleriniz bayram ediyor. Küçük şeylerden mutlu olmayı biliyor ve oğullarına öğretiyor. Başına gelen sıkıntılara rıza göstermeyi, mutluluklar için şükretmeyi iyi biliyor ve örnek oluyor. Bizden biri olduğu için de örnek almak daha pratik geliyor.
6. Arthur Boorman: Körfez savaşından dönen bu gazi paraşütçüye asla tek başına yürüyemezsin denmiş. Görün bakın azim inanç neler yaptırıyor. Bunu benimle paylaşan Nur ablama tşkrler. http://www.youtube.com/watch?v=qX9FSZJu448 (youtube açamayanlar için https://vimeo.com/41271653)

Küçük şeylerde bulunan mutlulukları 3 kişide çok net gördüm:

1. Deli Anne: Küçük bir yapraktan, bir meyve dalından, örümcek ağından; hatta bir çamaşır askısından keyif alabilen ve bunu yazılarıyla, nefis fotoğraflarıyla tüm dünya ile paylaşan güzel insan. 
2. Annemin arkadaşı can dostumuz merhum Züliş. Gerçek adı Züleyha Büyükarda. Yüksek ressam. Cüce oluşunu kendine mutluluk kaynağı yapmış yüceeee bir gönül. Bakımlı mı bakımlı süslü mü süslü bir kadın. Nur içinde yatsın. 

   

   Nur içinde yat Zülişim. Güzel insan, bakımlı kadın görmek isteyen ona bakmalıydı. Onun yaş gününde eşimle tanıştım. Manevi desteğimiz, meleğimizdi. Annemin candostu... haksızlığa mı uğradın; kalk oyna şıkıdama şıkıdam; çünkü Allah mükafatını verir derdi. Havuza götürüldüğü gün suları öpe öpe şükrederek yüzdüm demişti. Her anısı esprili ve ders niteliğindeydi. Seni çok özledim be Züliş.... 
3. Nazlı Eray. 88'den beri hayranı olduğum "kadın gibi kadın", feminen, akıllı, işveli, yaratıcı mı yaratıcı bir yazar. Geçirdiği bağırsak düğümlenmesinden sonra ölümden dönen, haftalarca bir kaşık suya hasret olan. Hastane koridorunda yürüyüşünü Broadway'e benzeten, şükreden, hayatın her anından zevk alan, türlü dertleri kendine cehennem yapmayan, bağırsaklarından çıkan dışkıları içeren kolostomi torbası beline bağlı vaziyette çay servisi yapıp, misafir bile ağırlayan olağanüstü bir kadın. Fantastik (gerçeküstü) hikaye ve romanların kraliçesi benim için. http://www.nazlieray.net/

İyi ki varsınız:) Sizi seviyorum.