Second round with my Dukan adventure, still losing weight, now I am JUST OVERWEIGHT

My adventure with Dukan is going on.

After I ate in abundance for time, I got on track again. I've started again in Aug 22^nd (after a magnificent holiday dinner). This time it is not as fast as the first time. Even though I had done a 10 day attack...

Yet I have lost 3,5 kg's in less than a month. I have lost 4,5 kg's (24 kg's in total) since Aug 22^nd.

I can now wear size 42 pants. Now BMI doesn't tell me that I am obese, just overweight. I will be normal, too hopefully.

Since I have gained 45 kg's after I got married, I have a long way to go, but I won't quit.

I have come across this picture in a blogger friend's page(http://yerdenuzak.blogspot.com/2012/09/yeni-bir-baslangc-daha.html) I wanted to use it since it defines my state of mind. She has found it from  www.polyvore.com

I no longer could write a new article. Tonight I took action after a video sent to me by a friend of mind:  http://www.youtube.com/watch?v=gegVePV7AWc&feature=share I was so moved that I couldn't help but write this in Facebook: “Thanks a lot to my brother Andre who has shared this with me. He has made me cry tonight. I know so well both the feeling of pain for being fat, and being mocked and also the feeling of being admired for having an extraordinary voice, I have experienced it all.. Even when I was thin, I personally have experienced the mocking at first at the impromptu conservatory entrance exam and then the change in the looks of admiration after I have started singing. I have seen that many of my overweight friends' being mocked and then adored and vigorously applauded after started singing. Please think once again before being prejudiced, acting according to their looks and hurting them. Hurting them you are dulling the jewel hidden in them. Everybody!!! has an extraordinary side to them; please think once again before opening your mouth, giggling or rolling your eyes.”

Watch this video of Susan Boyle (http://www.youtube.com/watch?v=g0I7M_I1Fp0&feature=related) and think once again to whom you have been prejudiced to. This video has made me cry my eyes out again. (http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&v=9o8PgJPUjfo&NR=1)
See that a woman of 47 years old who follows her dreams can make a duet with a singer that she adores (she sings better than her by the way)... See that the actor/singer she adores visits her... See how her feminine beauty comes out with a few touches after being mocked for looking masculine, that it is not too late for anything, that how people lock people in their shells with their prejudices. It is up to you to crack your shell...
And this is the summary of how her dreams came true.(http://www.youtube.com/watch?v=-_-EntHb5TM&feature=related)

After this video, I remembered that I have to share an article of my clinical pyschologist sister 'cause it just suits the topic. (the need to be perfect) http://www.minehasirci.com/2012/09/mukemmel-olma-ihtiyac.html

When I think of it, I have been hurt so many times... Most of the time I wasn't obese, not even overweight: My vocal coach who was thinking that I was fat (although I was not, I was like a babe) had changed the choreography for I would be wearing tights on stage. For years, I have been confronted with just words at work: “The ground has rocked when you have entered the room”, “ are you going for lunch, 'you don't need it”, “ if I had so much fat I wouldn't be cold either” and many more... And when I lost weight people were warning me not to gain again. The saleswomen do not show interest to you, if your are fat they say that they have nothing suitable for you. What the hell???? Who cares??? But I see that those words who hit you like nails have scars.

If you remember my last article (http://oncekadinsonraanne.blogspot.com/2012/07/sana-ne-oldu-diyenlere-dukan-sayesinde.html) saying that whenever I see thin people in the street or on TV, I eat more... Now it is just the opposite: whenever I see people on TV or in the street, I feel the urge to go near them and tell them “try this diet, even I have succeeded, at least your health will change for the better, your body will be more comfortable, so is your life” Of course, ı can not 'cause I have the risk of hurting them. Months ago, ı had watched a show of Saba Tumer on TV hosting Efsane Guler who had lost 78 kg's in 18 months. She had looked ta her former pictures and laughed and mocked so bad that I had hurt inside. 'cause at that time there are many people who are still fat and look like those pictures and I am sure that those giggling and words may have hurt them.

I have no blood relation to Dr. Dukan ( I have no need to support him), yet it is so similar to the diet applied to me by Dr. Osman Bulutlar with which I had lost 20 kg's; these type of diets suit me so well.

I have found this picture and been horrified. Even my family doesn't remember me like this, but it is real. Love is blind. There is no Photoshop. I have shown you the whole picture so you can see the difference between me and the bride, my arms are almost twice the size. I have been no longer been me. That's why people can not recognize me. My neighbor who have known me as a thin person couldn't recognize me when I was obese and this year she couldn't recognize me again when I have lost weight:) another neighbor of mine had told me that she recognized me by my voice:)

Here I am with two new articles: one is on "what I am living through and feeling" and the other is "what I have been eating"...

I am asking you have you ever been fat? People who have never been obese, or even fat can not know how a fat person feels, thinks and lives. Yes he can empathize; but he can not feel deep inside the burden of a fat person. 

Don't misunderstand: I don't mean that dietitians or psychologists who are not fat can not help. On the contrary, since a thin person knows how to be thin, she can teach you to think like a thin person. I have benefited a lot from my conversations with my clinical psychologist sister who is like model (http://oncekadinsonraanne.blogspot.com/2012/06/klinik-psikolog.html) She has always supported me.Yes, she ethically can not perform therapy on acquaintances/relatives; but she has supported her sister as a woman, a sister, motivated her, pushed, forced me to set a date to start again when I got off track.

When I have first started dieting my sister had bought me a book: "Beck Diet Solution" http://www.kitapyurdu.com/kitap/default.asp?id=567798

I have read this book and Dukan Diet book simultaneously. I even mixed them up at times, since they backed each other up. I have learned a lot from this book an dI recommend it. Have I applied it all? No but even remembering is helpful. The main 2 things I remember from this book is:

• Not to eat standing (I admit I still can not apply it). It has forced me to out stickers on the fridge and all around the house saying "sit" but I am lazy at performing.
• The other is: telling me not to say I can keep it in mind, but made me write down a list of why I want to lose weight and carry it around with me and during the day take it out and look at it especially when I feel like quitting. Do I still do it? No, but I should. When I found the list in my purse a few days ago, I noticed that I have reached many of my goals and was happy for it. 

I will share some of them which are not so private, so that you may see that you may be thinking the same and it may form an example for your own list...

For example:

• I can be more healthy (my back aches less, I can even do ironing)
• My aches has diminished
• I had written that ı can live longer for my child (God knows, but at least I had taken steps towards that direction),
• I had passed one more level to be more beautiful and attractive.
• Being able to wear my old clothes and shoes (especially wearing the high-heels without being tired)  I have even been on stage with high-heels yesterday
• I can easily find clothes and shoes (yes I can shop from ordinary stores now)
• To be able to do sports more easily. I have started sports again in Oct 1st. :) (I can do the pilates movements I couldn't do 2 years ago, I am glad that my hands and feet can touch each other. 
• My risk for diabetes would decrease, I guess I am getting far from that.
• I can breathe more easily (yes I no longer pant)
• I can sing more easily (yes I sing in a chorus now)
• It is more easy to reach down and pick something up and get up from the floor 
• I can easily wear my socks
• It will be easier to find stocking this winter
• It is better to wait for the summer to swim more comfortably next to acquaintances, but it is better than nothing. I say "more comfortably" 'cause I never deprived myself from swimming even when I was obese. 
• I can do my manicure and pedicure by myself again
• I can wear my rings, and most of all my wedding ring
• I can find a watch and wear it. I even took out a part of its chain. I no longer need to wear a men's watch. PS: Keep in mind that the largest female watches can be found in Tchibo
• I did it once and can do it again
• I didn't write it in the list but the thing that hurt me and provoked me most was was being mistaken for being my son's grandmother (had experienced it several times) Now it is obvious that I am his mom. 

I tell you to buy this book and read it; but if you do not have strong sources that can support you you make go to therapy, don't be ashamed. It is not as expensive as you think. It is similar to the amount you pay for dietitian or sports center. Not everyone has a pychologist like I have who can recommend the right book and lead you right... 

A friend of mine had told me "If someone tells you that weight becomes you, she cannot be your friend, don't believe her" I guess that's true. Yes, fat or thin I am still me, but extra weight becomes no one. It doesn't change your personality, but makes your life more difficult. The goal is not to be like a stick, but to have a healthy body 

Since my first article, many people have contacted me (acquaintances or not). They have asked for support or advice. As I tell everyone, I am no doctor, dietitian, or pyscholgist. I told my friend's that I can just advise them based on my experience, showing what I have eaten; but I can be a support as a friend. 'Cause I know that many people can not get disciplined if they don't pay money or report to someone. This time, I am on my own in this adventure, at the same time I am not: 'cause when there are people taking me as an example I can not blow my diet for not setting a bad example. Sometimes I call or text my close friends to ask how it is going tryign to be the voice of their conscious.  Because it is better for good or worse together. It is my great pleasure to be a cause to people to start dieting, getting rid of the vicious circle after reading my first article saying "why can't I do it" although their relatives had been begging them to do it for a long time. It is so nice to see people to step into a healthier life away from depression without any profit motive.  Even funnier, a close friend of mine has quit smoking after reading my article, in order to control her will. We said "It should be the side-effect of this article" and laughed. Not only drugs have side-effects right? :))))

And please consult a doctor:I am consulting both a primary care physician and our internist. Especially if you have special conditions like diabetes, high blood pressure, etc you MUST get help from your doctor for adjusting your med dozes. A diet you can do on your own may risk your life. My mom is a diabetic and we have experienced this. If you do not consult your doctor and adjust your med doze your blood sugar may drop extremely and may risk your life. Because the dozes are adjusted thinking that your carbs intake will be immense. Your med doze will be too much for you with Not just Dukan, with even any other diet with no or low-carbs and therefore must be adjusted. Many doctors find it healthier too lose weight and be healthy than be confined to meds. Drugs have side effects... Attention, don't misunderstand meds are needed, don't quit them, only your doctor may tell your to quit or change the doze. Always consult your doctors. For example, my uncle who is a diabetic has lost 7 kg's during the attack phase and his blood sugar level has decreased. After a short-while (edema or not) he has lost a lot and has quit taking insulin (not himself by the doctors orders) 'cause his blood sugar levels were great. 

Another aspect of this diet is constipation. It is unavoidable especially if you perform a long attack phase. If you have bowel problems get help from a a gastroenterologist. A friend of mine applying a 10 days of attack phase, she had to go to the hospital on the 9th because she had bowel problems. She now keeps dieting with the help of a doctor. To avoid constipation, drinking water, eating vegetables in the second phase, eating fiber food, never missing the oatbran is very important...

Dukan is repeating over and over again in his book "Don't apply this diet if you don't drink water" I asked the doctor and she said the uric acid may increase otherwise. Only if you have gout then it is very risky, then drinking water is not enough to avoid excess proteins intake.

By the way, this diet is not a diet like Atkins where fat and delicatessen is allowed, therefore your cholesterol level doesn't make a peak. Yet if you are in the risk group, please advise your doctor for other elements. If you do not hear it from your doctor, do not believe in the telltales of prejudiced people blackmailing Dukan as "bad for your heart, bad for your cholesterol"

These are what I have learned, you can learn a lot form your doctor. 

You can read this article, too; it has summarized it well.  http://www.dukandiyetitariflerim.com/2012/03/ilk-ve-son-kez-yaziyorum.html

For those who are asking me what I am eating, and if I am applying a menu, please read my next article...

Now the photos:

2011-2012 my birthdays

 to be able to wear white!!!

to be able to wear striped

high heel passion

have started sports

my recent look, the closest look to the real me

it is motivating to get dressed up for sports

Dukan maceram ikinci round, zayıflamaya devam, artık SADECE ŞİŞMANIM

Dukan maceram devam ediyor.

Bir süre sapıtıp homini gırtlak yedikten sonra tekrar yola girdim. 22 Ağustos (harika bir bayram yemeğinden sonra) tekrar başladım. Bu sefer eskisi kadar hızlı gitmiyor. Tekrar 10 gün atak yapmama rağmen…

Ama bir aydan kısa bir sürede 3,5 kg verdim. Hatta 22 Ağustostan bu yana 4,5 kg ile şu an 24 kg oldu bile.

Artık 42 beden pantolon giyebilir hale geldim. Artık vücut kitle endeksi bana ikinci derece obez demiyor; sadece şişman diyor. Normal de olacağım inşallah.

Evlendikten sonra 45 kg aldığım için daha yolum uzun; ama pes etmek yok.

Bu resme blogcu bir anne arkadaşımın sayfasında rastladım (http://yerdenuzak.blogspot.com/2012/09/yeni-bir-baslangc-daha.html) benim duygularımı tarif ediyor diye atladım hemen. O da www.polyvore.com'da bulmuş bu resmi.

Bir türlü yeni yazı yazamıyordum. Bu gece bir dostumun bana yolladığı bir video harekete geçirdi beni: http://www.youtube.com/watch?v=gegVePV7AWc&feature=share Hatta öyle etkilendim ki Facebook’ta şunu yazmadan edemedim: “Bunu benimle paylaşan kardeşim Andre'ye sonsuz teşekkürler. Gece gece ağlattı beni. Şişman olduğun için acı çekip, aşağılanmayı da farklı bir sese sahip olduğun için hayran kalınıp takdir edilmeyi de gayet iyi biliyorum, her iki duyguyu da yaşadım. Zayıfken bile sırf hazırlıksız, doğaçlama girdiğim konservatuar sınavında önce dalga geçilip ciddiye alınmayıp şarkı söylemeye başlayınca insanların bakışının nasıl değiştiğini bizzat yaşadım. Kilolu olduğu için dalga geçilen pek çok arkadaşımın şarkı söylemeye başladığı anda nasıl etrafındakileri hayran bıraktığını, ayakta alkışlandığını da gördüm. Lütfen insanlara önyargı ile yaklaşıp sadece fiziksel görünümüne göre davranıp onları kırmadan önce tekrar düşünün. Onları kırarak içlerindeki cevheri köreltiyorsunuz. Herkesin!!! olağanüstü olan bir yanı vardır; lütfen ağzınızı açmadan, gözlerinizi devirmeden, kikirdeşmeden önce bir kez daha düşünün.”

Susan Boyle'un bu videosunu da (http://www.youtube.com/watch?v=g0I7M_I1Fp0&feature=related) seyredin ve bir kez daha düşünün kimlere önyargı ile yaklaşıyorum diye. Yine beni hüngür hüngür ağlattı.
Ve daha sonra da lütfen bu videoyu seyredin. (http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&v=9o8PgJPUjfo&NR=1)
47 yaşında hayallerinin peşinden giden bir kadının hayranı olduğu sanatçı ile (ki ondan daha güzel söylüyor) düet yapabildiğini; hayran olduğu aktör şarkıcının onu ziyarete gidişini, erkek gibi gözüktüğü için alay konusu iken bir iki dokunuşla kadınsı güzelliğinin ortaya çıktığını, hiçbir şey için geç olmadığını, insanların önyargıları ile başkalarını nasıl kabuklarına hapsettiğini görün. Kabuğunuzu kırmak sizin elinizde...
Bu da hayallerini gerçek oluşunun özeti (http://www.youtube.com/watch?v=-_-EntHb5TM&feature=related)
Bu videodan sonra klinik psikolog kardeşim Mine Hasırcı'nın bir yazısını tekrar paylaşmam gerektiğini hatırladım. Çünkü konuya cuk oturuyor. http://www.minehasirci.com/2012/09/mukemmel-olma-ihtiyac.html

Düşününce öyle çok kez yaralandım ki bugüne dek. Üstelik çoğu zaman obez değil; hatta şişman bile değildim: Sahneye tayt ile çıkacağım zaman beni şişman sanan (ki oldukça zayıfmışım, hani sizin fıstık sandığınız fotolardaki ben) hocam koreografiyi değiştirmişti. Çalıştığım yerde neler işitmedim yıllarca “odaya girince yer sarsıldı”, “öğle yemeğine niye gidiyorsun ihtiyacın yok”, “o kadar yağım olsa ben de üşümem” daha neler neler. Zayıfladığım zaman da aman geri alma diye ihtarlar. Tezgahtarlar sizi kale almaz şişmansanız, size olmaz derler, bazen pek ilgilenmezler. Kime ne???? Ama insanın bir yerinde o çakılan çivi gibi sözlerin izi kalıyormuş demek…

Hani geçen yazımda (http://oncekadinsonraanne.blogspot.com/2012/07/sana-ne-oldu-diyenlere-dukan-sayesinde.html) demiştim ya tv seyrederken, sokakta zayıf birini görsem zayıf oluşunu düşünüyorum; ama ters tepiyor yiyorum diye… Şimdi de tam tersi: bir dizide veya sokakta şişman birini görsem, yanına yanaşıp/mail atıp “bu rejimi dene, ben bile yapmayı başardım, en azından sağlığın iyiye gidiyor, rahatlıyor vücudun, dolayısı ile hayatın” diyesim geliyor. Demiyorum tabi; çünkü incitme riskim var. Saba Tümer’de 18 ayda 78 kg veren Efsane Gürsel ile ilgili bir program izlemiştim aylar önce. Saba Hn kızın eski resimlerine bakıp Efsane Hanımın yanında öyle bir gülüp eski haliyle dalga geçmişti ki  içim acımıştı. Çünkü o programı izlerken hala şişman olan ve o eski resimlere benzeyen kişiler vardı mutlaka ve o sözler, gülüşmeler onları yaralamıştır.

Dukan benim babamın oğlu değil; ama eskiden 20 kilo vermemi sağlayan Dr. Osman Bulutlar’ın rejim mantığına çok benziyor ve bu tür rejimler bana çok uyuyor.

Bu resmi geçen gün buldum ve dehşete kapıldım. Ailem de beni o halde hatırlamıyor ama gerçek; insan sevince gözünü kör ediyor demek ki. Photoshop vs yok. Özellikle gelini de gösterdim ki aramızdaki farkı görebilin diye, kollar neredeyse iki katı. Ben ben olmaktan çıkmışım meğer. İşte bu yüzden kimse beni şişman veya zayıf halime göre tanıyor ve diğerini tanıyamıyor.
Zayıf halimi bilen komşum beni şişman halimle tanımamış ve ilk defa karşılaştığımızı sanmıştı, şimdi sporda yine tanıyamadı:)
Geçen ay başka bir komşu sesimden tanıdığını söyledi:)

İki yeni yazı ile tekrar beraberiz: Biri “ne yaşıyorum ve ne  hissediyorum”, diğeri ise “ne yiyorum” ile ilgili….

Sizlere soruyorum siz hiç şişman oldunuz mu? Hayatında hiç şişman, hele de obez olmamış biri şişman biri nasıl hisseder, düşünür, yaşar bilemez. Evet empati kurabilir; ama taaa ciğerinde hissedemez bir başka şişmanın sıkıntısını.

Aman yanlış anlaşılmasın, şişman olmayan diyetisyenler veya psikologlar yardım edemez demek değil. Tam tersine zayıf olan biri de zayıf olmanın nasıl bir şey olduğunu bildiği için zayıf gibi düşünmeyi öğretebiliyor insana. Benim klinik psikolog olan (http://oncekadinsonraanne.blogspot.com/2012/06/klinik-psikolog.html) kardeşimle ki kendisi manken gibi, kardeşçe sohbetlerimizden bile çok faydalandım ben. Bana maddi manevi destek oldu hep. Evet tanıdığa/aileye terapi yapılamıyor ama ablasına bir kadın, bir kardeş olarak çok destek oldu, motive etti; haydi diye iteledi, rejimi savsakladığım zaman tekrar bir tarih belirlemem için destekledi.

Rejime ilk başladığımda kardeşim bana bir kitap almıştı: “Beck Diyet Çözümü” http://www.kitapyurdu.com/kitap/default.asp?id=567798

Ben Dukan ve bu kitabı aynı anda, paralel olarak okudum. Birbirlerini destekledikleri için bazen hangisi ne diyordu karıştırdığım bile oldu. Bu kitaptan da çok şey öğrendim, tavsiye ediyorum. Hepsini uygulayabildim mi, hayır ama hatırlamak bile yeter. Benim bu kitaptan hatırladığım en temel iki şey:

• Biri oturmadan ayak üstü yemek yememek (itiraf ediyorum hala uygulayamıyorum çok ayıp), evin her yerine buzdolabına vs “otur” diye kağıtlar yapıştırttı bana; ama uygulama tembeliyim.
• Diğeri ise “aklımda kalır deme” deyip neden zayıflamak istediğimi yazıp yanımda taşımamı ve gün içinde birkaç kez hele de kendime yenileceğimi düşündüğüm an açıp bakmamı söylemesi. Bunu hala yapıyor muyum, hayır; ama yapmalıyım. Geçen gün listeyi cüzdanımda bulunca, artık pek çok emelime ulaştığımı gördüm ve sevindim. 

Özel olmayan birkaçını sizinle paylaşacağım belki siz de aynı şeyleri düşünüyorsunuzdur, sizin hazırlayacağınız listeye örnek olur diye… Mesela:

• Daha sağlıklı oldum (belim daha az ağrıyor, ütü bile yapabiliyorum)
• Ağrılarım azaldı
• Çocuğum için daha uzun ömürlü olabilirim demişim (Allah kerim ama adım attım en azından),
• Daha güzel ve çekici olmak için de bir aşama atladım,
• Eski kıyafetlerimi ve ayakkabılarımı giymek (hele de topukluları yorulmadan giymek), topuklu ile sahneye bile çıktım dün,
• Kolayca kıyafet ve ayakkabı bulabilirim (evet artık normal mağazalardan alışveriş edebiliyorum)
• Daha rahat spor yapmak. 1 Ekim'de tekrar spora başladım:) (iki sene evvel yapamadığım pilates hareketlerini daha rahat yapabiliyorum, elim ve ayağımın kavuşmasına seviniyorum
• Diabet riskim azalır demişim, sanırım bu riskten uzaklaşıyorum
• Daha rahat nefes alırım (evet tık nefes olmuyorum)
• Daha rahat şarkı söylerim (evet artık  bir koroda söylüyorum)
• Yerden bir şey almak, yere oturup kalkmam kolaylaştı
• Çoraplarımı rahat giyiyorum
• Külotlu çorap bulmak ve giymek kolaylaşacak bu kış
• Tanıdıkların yanında “daha rahat” denize girmek için yazı beklesem daha iyi; ama hiç yoktan iyidir. Gerçi ben en dobiş halimde de denizimden mahrum olmadım, o yüzden “daha rahat” diyorum.
• Manikür ve pedikürümü kendim yapabiliyorum yine
• Yüzüklerimi takabiliyorum, en önemlisi de alyansımı
• Saat bulabiliyor ve takabiliyorum; hatta kayıştan zincir parçası bile çıkardım, erkek saati takmak zorunda değilim. Not: Kadın saatlerinde en büyük www.tchibo.com.tr
  ’da var aklınızda bulunsun
• Daha önce başardım demişim evet yine başardım
• Listeye yazmamışım ama beni en çok yaralayan, kamçılayan çocuğumun anneannesi veya babaannesi sanılmam (birkaç kez başıma geldi). Artık annesi olduğum daha aşikâr.

Bu kitabı alın okuyun derim; ama çevrenizde sizi destekleyen sağlam kaynaklar yoksa terapiye de başvurabilirsiniz, utanmayın. Çok büyük paralar değil inanın. Diyetisyene, spora verdiğinizden az veya eşit. Herkesin yanında benim gibi doğru kitabı önerecek, doğru teşvikte bulunacak bir psikolog yok ne de olsa…

Bir dostum bana demişti ki “Sana şişmanlık da yakışıyor diyen senin dostun olamaz, inanma”. Bence de doğru. Evet, ben zayıf veya şişman yine benim; ama şişmanlık kimseye yakışmıyor; sadece içini değiştirmiyor ama hayatını zorlaştırıyor. Değnek gibi olmak değil hedef, sağlıklı bir bedene sahip olmak.

İlk yazımdan bu yana, tanıdık tanımadık bana mesaj atan, arayan pek çok kişi oldu, destek isteyen, öneri isteyen. Herkese dediğim gibi ben doktor, dietisyen veya psikolog değilim. Ancak kendi deneyimimden yola çıkarak kendi yediklerimi örnek göstererek öneride bulunabilirim; ama arkadaş olarak manevi destek olmaya çalışırım dedim arkadaşlarıma. Çünkü biliyorum ki pek çok insan benim gibi birine hesap vermedikçe veya para vermedikçe kendini hizaya sokamıyor. Bu sefer kendi kendimeyim bu macerada; ama aslında değilim de: Beni örnek alan, benimle rejim yapanlar oldukça ben de kaçamak yapamıyorum, kötü örnek olmayayım diye. Bazen yakın arkadaşlarımı arayıp ya da mesajlaşıp nasıl gidiyor diye sorup vicdanının sesi olmaya çalışıyorum. Çünkü anca beraber kanca beraber… Hatta annesi, eşi vs kitabı alıp da yap diye yalvarmasına rağmen yapmayan kimselerin, yazımı okuduktan sonra, güç alıp "ben neden başaramayayım" diyerek, kendilerini o kısırdöngüden çıkarıp rejime niyet etmelerine vesile olmak benim en büyük mutluluğum. Hiçbir kar amacı olmadan; sadece birilerinin daha depresiflikten uzak, sağlıklı yaşama yakın bir hayata adım atmasını görmek ne güzel. Daha da komiği, çok yakın dostum yazımı okuyunca sigarayı bırakmış, kendi iradesine hakim olabilmek için. "Bu da yazının yan etkisi olsa gerek" dedik, güldük, hep ilaçların olacak değil ya:))

Bir de lütfen bir doktora danışın. Ben hem bir aile hekimine, hem de dahiliye uzmanına danışıyorum. Hele de diabet, yüksek tansiyon vs gibi özel bir durumunuz varsa, ilaçlarınızın dozunun ayarlanması gibi konularda MUTLAKA doktor yardımı almalısınız. Kendi kendinize yapacağınız bir rejim hayatınızı riske atabilir. Annem diabetik olduğu için biliyorum, yaşadık. İlaç dozu ayarlanmaz ise şekeriniz risk derecesinde düşebilir. İlacın dozu yüksek karbonhidrat aldığınız varsayılarak veriliyormuş. Değil dukan herhangi bir karbonhidrat yoksunu (veya azaltılmış) rejimde bu ilaç dozu bu sefer size fazla gelir ve doktorunuz azaltmalı imiş. Pek çok  doktor zaten rejim yapıp zayıflayarak sağlığına kavuşmayı, ilaçlara nazaran daha faydalı buluyor. Ne de olsa ilaçların yan etkileri olabiliyor. (Aman bu da yanlış anlaşılmasın, ilaç lazım, kesmek yok; ama dozunu doktor bilir ve ayarlayabilir) Doktor takibinde olmayı unutmayın. Örneğin dayım çok kısa bir sürede (ödem veya değil) çok kilo verince doktoru (kendisi değil!) insülin alımını durdurmuş; çünkü şeker seviyesi iyi bir seviyeye gelmiş.

Bu rejimin bir başka sıkıntısı ise şu: Kabızlık. Hele de atak evresini uzun yapanlarda kaçınılmaz oluyor. Bağırsak probleminiz varsa bir gastroenterlogdan yardım alın. Bir arkadaşım 10 gün atak yapınca 9. günde hastaneye gitmek zorunda kaldı; çünkü bağırsak problemi varmış. Şimdi doktor kontrolünde tedavisine de devam ediyor, zayıflamaya da. Kabızlık problemi için su içmek, seyir evresinde sebze yemek, lifli yemek, yulaf kepeğini ihmal etmemek çok önemli.

"Su içmezsen yapma bu rejimi" diye bas bas bağırıyor adam kitabında. Doktora sordum üre yükselebilir dedi. Fakat gut hastası iseniz çok riskli imiş. O zaman su yetersiz imiş çok proteine karşı.

Bu arada bu Atkins rejimi gibi yağ, şarküteri serbest bir rejim değil, kolestrolü tavan yapmaya sebep olmuyor; ama risk grubundaysanız diğer etmenler için doktorunuzla konuşun. Sadece önyargı ile milletin karalaması ile “kalp için, kolestrol için zararlı” masallarına doktorunuzdan duymadan inanmayın.

Bunlar benim öğrendiklerim, siz de doktorunuzdan çok şey öğrenebilirsiniz.

Bu yazıyı da okuyabilirsiniz; güzel özetlemiş: http://www.dukandiyetitariflerim.com/2012/03/ilk-ve-son-kez-yaziyorum.html

Ne yiyorsun, menü yapıyor musun diyenlere bir sonraki yazımı okuyun derim…

Şimdi fotolar:

2011-2012 doğumgünlerim

 Ve beyazzzz giymek

enine çizgili ve beyaz giyebilmek

topuklu sevdası

spora başlandı

en son halim, gerçek ben'e en yakın halim

spora giderken süslenmek moral oluyor